Foto's Wenen, september 2004
Barok,
barok,
en barok
je moet er van houden!
Het enige mooieservies uit de
protserige schatkamers van Sissi.
In de pronkzaal
was geen boek uitgestald.
Soms waren de binnenpleintjes
wel leuk. (meestal niet!)
Die Weners toch.
Componisten overal, op straat
en op het kerkhof , zoals Brahms
Schubert
Beethoven en
de onvermijdelijke Strauss.
Mexicaanse indianen eisen
de hoofdtooi van Montesuma, die
zich in Wenen bevindt terug.
Redelijk authentiek nog.
Theater op de steiger
en dat in Wenen.
Karl Marx-Hof
dito
|
Een 45 centimeter lang broodje.
Soms had een winkel wel eens
een cratieve etalage.
Vanuit dit bekende reuzenrad
dit uitzicht over het al even
bekende Prater
Jugendstil in Wenen
Het (prachtige) Secessionsgebouw
met entree
"plastiek"
en de "bloempotten"
daklijst
het dak
en het (tegenvallende) interieur
De "Rijkspostspaarbank".
Het Majolicahuis
dito
en het gebouw er naast
Metro Stadtpark
van Otto Wagner.
Naar
de perroms.
Ook van Otto Wagner, maar nu cafe.
De klok
en de lamp.
"De" klok.
Het "kerkje" op het
Zentralfriedhof
De koepel
en het gebrandschilderde raam
Het Hundertwasserhuis
dito
Geen lijn is recht.
De fontijn
en het cafe op de eerste etage
Dus ook van Hundertwasser
Tot slot de Nashmarkt
dito
en dito.
Weense humor.