Foto's Wenen, september 2004

Barok,

barok,

en barok

je moet er van houden!

Het enige mooieservies uit de

protserige schatkamers van Sissi.

In de pronkzaal

was geen boek uitgestald.

Soms waren de binnenpleintjes

wel leuk. (meestal niet!)

Die Weners toch.

Componisten overal, op straat

en op het kerkhof , zoals Brahms

Schubert

Beethoven en

de onvermijdelijke Strauss.

Mexicaanse indianen eisen

de hoofdtooi van Montesuma, die

zich in Wenen bevindt terug.

Redelijk authentiek nog.

Theater op de steiger

en dat in Wenen.

Karl Marx-Hof

dito
|
Een 45 centimeter lang broodje.

Soms had een winkel wel eens

een cratieve etalage.


Vanuit dit bekende reuzenrad

dit uitzicht over het al even

bekende Prater
Jugendstil in Wenen

Het (prachtige) Secessionsgebouw

met entree

"plastiek"

en de "bloempotten"

daklijst

het dak

en het (tegenvallende) interieur


De "Rijkspostspaarbank".

Het Majolicahuis

dito

en het gebouw er naast


Metro Stadtpark

van Otto Wagner.

Naar

de perroms.

Ook van Otto Wagner, maar nu cafe.

De klok

en de lamp.

"De" klok.


Het "kerkje" op het

Zentralfriedhof

De koepel

en het gebrandschilderde raam


Het Hundertwasserhuis

dito

Geen lijn is recht.

De fontijn

en het cafe op de eerste etage

Dus ook van Hundertwasser


Tot slot de Nashmarkt

dito

en dito.

Weense humor.